X
تبلیغات
رایتل

پیانیست

یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب/ کز هر زبان که می شنوم نامکرر است
سه‌شنبه 17 آبان‌ماه سال 1390

خداحافظ و سلام

رفتم.
 این میتونه یه شروع دیگه باشه. برای من که همیشه در حال عوض شدنم و هیچ وقت ثبات ندارم و حتی بچه هامم از من تعجب میکنن و نمیتونن سرعت تغییرات منو هضم کنن خوبه. متناسب با شرایط روحیمه. برای خودمم عجیب بود که تونسته بودم از اردی بهشت تا آبان این وبلاگ رو تحمل کنم.
قالب وبلاگ جدید هم کار مونس جونی هست که واقعا زحمت کشید. دستش درد نکنه. نمیدونم چه جوری از دوستان خوبم معذرت بخوام که این همه تغییرات به وجود میارم و نمیدونم با چه زبونی از مونس جونم تشکر کنم.
البته این جا مثل همون داستان تکراری مادر مرده سر جاش می مونه. ولی دیگه هیچ کاریش نمیشه کرد. ترتیب مطالب به هم خورده و تاریخاش عوض شده و کلا قابل عتماد نیست. بازم ازتون عذر میخوام.